ข่าวสารและกิจกรรมที่น่าสนใจ

October. 24, 2009

กฐินสัมฤทธิ์ของเยาวชนชาวปวากอญอ แม่แอบ
    ในวันทอดกฐิน วันที่ 24 ตุลาคม ที่ผ่านมา ก็ได้ตั้งริ้วขบวนอัญเชิญผ้ากฐิน นำโดยประธานกฐินร่วมอายุน้อยที่สุด คือ ด.ญ.พีชนก นิลประสพ ด.ญ.บุษบา กาญจนาสุกใส นักเรียนชั้นประถมปีที่ 2เป็นผู้แทนเยาวชนนำกล่าวถวายผ้ากฐิน ซึ่งทั้งสองคนได้รับการคัดเลือกเพราะมาสวดมนต์นั่งสมาธิเป็นประจำมากที่สุด


“ผมขอเป็นประธานกฐินด้วยคนนะครับ”
ด.ช.จีระศักดิ์ สิริเมธีตระกูล อายุ 3 ขวบ

แม่อุ๊ยหน่อนุเบ อายุ 92 ปี ชาวปวาเก่อญอ
ขอเป็นประธานกฐินด้วย
 
    และเมื่อเสร็จงานกฐินที่ธรรมอุทยานแก้วกลางดอยเสร็จ ลูกๆเด็กดอยก็เร่งบอกบุญกฐิน และแม้ช่วงนั้นชาวบ้านจะต้องเร่งเกี่ยวข้าว จึงไม่มีใครอยู่บ้านแม้แต่ตัวเยาวชนเอง ยังต้องช่วยกันเกี่ยวข้าวให้เสร็จก่อน จึงจะบอกบุญได้ แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะพระอาจารย์เคยบอกว่า อุป แปลว่า ใกล้, สรรค มาจากคำว่า สวรรค์ เพราะฉะนั้นมีอุปสรรค ทำให้เราใกล้สวรรค์ จึงลุยกันสะบั้นหั่นแลกไปเลยครับ แม้จะเหน็ดเหนื่อยจากการเกี่ยวข้าว ตีข้าวเพียงไหน ก็บ่ยั่นเพราะใจสู้ซะอย่าง หลังเกี่ยวข้าวแล้วก็รีบมารวมตัวออกไปทำหน้าที่


ขบวนอัญเชิญผ้ากฐินสามัคคีของเยาวชนบนยอดดอย
ที่ร่วมเป็นประธานกฐินทั้ง 28 คน

ด.ญ.บุษบา กาญจนาสุกใส และ ด.ญ.พีชนก นิลประสพ นักเรียนชั้น ป.2
เป็นตัวแทนเยาวชนกล่าวคำถวายผ้ากฐิน
 
    บางวัน ต้องเดินกันไปมืดๆ ไฟฉายก็ไม่มี กว่าจะกลับถึงบ้านก็ 3-4 ทุ่ม บางวันฝนตกหนักก็ยังไปบอกบุญกันต่อ บางวันก็ลุยไปบอกถึงที่นาที่ไร่เลย ตั้งใจไปบอกบุญให้ทั่วดอย และจะข้ามเขตไปให้ถึง อ.ฮอด และ อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ ไปจนถึง อ.แม่สะเรียง และ อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน พื้นที่ที่ไกลสุดอยู่ห่างออกไป 150 กิโลเมตรครับ เพื่อไปบอกข่าวดีที่สุดในโลกในทุกคนบนดอยได้รับทราบ โดยไม่ได้สนใจว่าจะนับถือศาสนาอะไร ซึ่งก็ไม่ค่อยจะมีใครปฏิเสธครับ กลับบอกว่าถึงแม้จะนับถือคริสต์ แต่ก็อยากได้บุญด้วย และประทับใจที่เห็นเยาวชนที่มีเชื้อสายเดียวกันกล้าทำสิ่งดีๆ บางวันไปไกลสุดกว่าจะไปถึงก็ดึกแล้ว จึงขออาศัยวัดในหมู่บ้านพักค้าง พอรุ่งเช้าก็ตื่นมาสวดมนต์นั่งสมาธิ เมื่อพระท่านออกบิณฑบาตเยาวชนก็ไปด้วยแล้วก็เชิญชวนทำบุญด้วย จนวันสุดท้ายสามารถบอกบุญได้ทะลุ 5 ตารางเมตร
 

เยาวชนบนดอย พากันไปบอกบุญเต็มรถหกล้อเลย

บุญกฐิน 100 ปีคุณยาย ก็ไม่พลาด ลุยข้ามอำเภอ
ไปแจ้งข่าวบุญทั่วทุกดอยเลย
 

พวกเรากระจายกันไปทุกบ้าน ให้พ่ออุ๊ย แม่อุ๊ยได้ร่วมบุญใหญ่ด้วยกัน

“สูงเพียงไหน ก็ไม่เกินเข่าเรา” เด็กดอยไปบอกข่าวบุญทุกที่